1. Saarland
  2. Neunkirchen

Am Tag, als die Einberufungsbefehle kamen

Am Tag, als die Einberufungsbefehle kamen

St. Wendel. Omm 29. Auguschd 1939 binn isch mid meim Großungel vumm Feld kumm. Mir honn Koor gelaad gehadd, unn isch honn hoch owwe inn de Gaawe gehuggd. "Abschdeije!", hadd de Ungel geruuf. Isch binn gschbrung, unn de Ungel hadd misch uffgefong. Mir honn gelachd unn unsa Schbässja gemachd. Wie ma inns Haus kumm sinn, war mei Großkussäng schunn do

St. Wendel. Omm 29. Auguschd 1939 binn isch mid meim Großungel vumm Feld kumm. Mir honn Koor gelaad gehadd, unn isch honn hoch owwe inn de Gaawe gehuggd. "Abschdeije!", hadd de Ungel geruuf. Isch binn gschbrung, unn de Ungel hadd misch uffgefong. Mir honn gelachd unn unsa Schbässja gemachd. Wie ma inns Haus kumm sinn, war mei Großkussäng schunn do. Är hadd inn da dungel Schdubb gehuggd. Uff emm Disch hadd e Brief gelää." "E Schdellungsbefähl!", hadd da gemennd. Mei Ungel hadd denne Brief gelääs, unn sei Gesischd is gons weiß wor. "Es schdimmd also, was die Leid vazehle", hadd da vor sisch hinngesaad. "De Griesch schdedd vor da Hausdier." - Beim Nachdesse ware ma allegar arisch schdill. Isch binn frieh inns Bedd gong, honn mei Zebb longsom uffgemachd unn imma widda gesaad: "Griesch, forwas?" Awwa es hadd ma nimmond e Ondword genn. Omm 30. Auguschd hadd de Rudel (Rudolf) de Koffa gepaggd. "Sischa binn isch ball widda dehemm", hadd da zu uns gesaad. Dobei hadd da misch oongeguggd unn gelachd. Ma muss wisse, dass de Rudel "Wagner" war unn uns Kinna vunn de Holzreschde allahond Sache gemachd hadd. - Omm 31. Auguschd is die Mamme iwwa die Brigg kumm. Isch bin a endgeegelaaf. "Forwas bischd de do?", honn isch gefrood. "Die Kaldnaggischa misse furd", hadd se gesaad. "Unn es is noch nidd sischa, ob mir Dudwillara dehemm bleiwe dirfe. Inn unsam Haus is nur noch es Emma. Isch ho nemm unsa Wohnungsschlissel genn." "Unn wo is de Babbe?", wolld isch wisse. "Ma wirre ne inn da näägschd Zeid nid siehn. Är muss mid da Eisebohn Soldade dronsbordiere." Isch wolld nid greische, awwa mir wars, wie wonn isch e Gloß imm Hals hädd. "Unn was is mimm Vieh?" Isch honn de Schdall uffgemachd, do kinne sisch die Diere imm Freie ihr Fudda suuche." "Da Mamme gedds nid gudd", honn isch gedengd - "unn mir aa nid. Das wird de Griesch sinn, där wo uff uns zukummd." - Om 1. Sebdemba honn ma allegar umm de Laudschbrescha gehuggd. De Hidler hadd e Redd gehall. Är hadd gesaad: "Die Pole honn uns oongegriff. Das losse ma uns nid gefalle. Seid heid Morje 5,45 wird serriggeschoss." Isch binn vaschrogg unn honn die Erwacksene oongeguggd. E paar Daa schbääda si ma hemm gefahr. Es Emma hadd alles gudd vasorschd gehadd, es Vieh inngefong unn die Wohnung zugeschberrd. Die Leid inn unsam Egge honn dirfe wohne bleiwe. Awwa die Schdrooße ware vaschdobbd mid Soldade. "Englond unn Frongreisch honn jeddsd aa Griesch mid uns", hadd die Mamme gemennd. "Die Frond is inn da Näh. Mir wolle nur hoffe, dass de Griesch ball erumm is unn unsa Soldade gesund hemm kumme." "Jo!", honn isch gesaad, "unn de Rudel aa." Ilse Siebenpfeiffer