1. Saarland

Wann t Brei reent, hat mer oft kää Läffel!

Wann t Brei reent, hat mer oft kää Läffel!

Schattemórellenzeit! Dat Jòhr lòò hänke mei Bääm knéppelvóll. Dò wäärd eich mò gutt émachen ó Schmäär kochen. Én de Schbétz, dò kómmen eich nét draan. Awwer ónnerómm hänken de Äscht aach vóll, ó mer kann se gutt rónnerziehn. Allé dann! Deer eerscht Äämer éss dapper vóll. Haut Òòwend wäärd eich mét mei Kirschomat, só e klää Maschinnché, de Käären erausmachen

Schattemórellenzeit! Dat Jòhr lòò hänke mei Bääm knéppelvóll. Dò wäärd eich mò gutt émachen ó Schmäär kochen. Én de Schbétz, dò kómmen eich nét draan. Awwer ónnerómm hänken de Äscht aach vóll, ó mer kann se gutt rónnerziehn. Allé dann! Deer eerscht Äämer éss dapper vóll. Haut Òòwend wäärd eich mét mei Kirschomat, só e klää Maschinnché, de Käären erausmachen. 15 kg én de Schdónn, dat geht flott! Va weejen! Neischt geht! De Fédder éss geroscht. Wie gesaat: Wann t Brei reent, hat mer oft kää Läffel!

Nó ja! Der anner Mòòrn fahrn eich dann én de Schdatt. Bei der Leinen wäärd eich gewéss en nau Maschinn krien. Die alt wòòr jò aach vaan dòò. Eich erénn ó gefròòt: "Tuut mir leid, alles ausverkauft!" Dapper weider én de Globus: "Keine mehr vorrätig, aber nächste Woche!" Só geht dat weider. Én de drétt ó viert Buddick aach neischt se krien! Óff der Hämmweech suuchen eich noch én der fénft Laaden. Die hodden émmer en Haushaltswarenabteilung. Awwer wó éss die hikómm? Eich fròò mò besser. Dò kómmt jò graad e Laademäddché: "Entschuldigung!", saan eich. "Eich suuchen só e klää Maschinnché foor de Käären aus de Kirschen eraussemachen." "Hm", saadet Mäddché, "mer hann Haushaltsartikel, awwer ob mer soo eppes hann?" "Weer kénnt eich dò fròòn?" "Mä, ... dò fròòn se mòòl derbescht . . .mei Kólleech aus de . . .waarten se mòòl . . . aus de Rasenmäherabteilung! Fròòn se mòòl deer! Deer missdet wéssen." Rasenmäherabteilung? Eich weider: Dò fénnen eich kääner. Awwer zwaai Fraaleit mét grien Kiddeln schdehn én de Tierbedarfsabteilung. Dò fròòn eich die. Die ruufen iwwer der Kólleech aus de Rasenmäherabteilung, deer wó graad vaan hénne kómmt. Deer saat mer, só Maschinncher hädden se némmeh, weil se de Haushaltswarenabteilung verkläänert hädden.

Eich hann de Naas vóll! Zwaai Schdónne sénn eich ónnerwees. Neischt wie hämm! Vórraan de Buddicksdier treffen eich e Fraa, die wó eich schón eewich kennen ó vózehle mei Lääd. "Mä", saat se ganz afferrett, "eich hott mer die Daa Amarenakirschen gemach, ónn dò hott eich de Käären mét mei Daumennaal rausgemach! Dat éss gutt gang!" Ó Dónnerwédder! Eich betrachde mer deer ihr Nääl. Nää, saan eich mer, bés mei Nääl só lank sénn, dò sé mei Kirsche längscht iwwergang!

Eich dapper hämm. Die mehscht Kirsche frieren eich é foor Saft - mét de Käären. Da fénnen eich noch en Hòòrnòòdel va frieher vaan de Kénner ihr Hoochfrisuuren, ó mét die machen eich aus de Rescht Kirschen de Käären eraus, graad wie frieher - foor Schmäär. Ónn dat Maschinnché, dat beschdellen eich ruckzuck ént Internet. Jétzer hoffen eich nuur, daddet dat nääkscht Jòhr aach vill Kirsche géfft!

Karin Peter schreibt in derMundart ihrer Heimatstadt Saarlouis.