Ä guggd dä en de Ohre, Kläänet!

Mei Freundin Frieda har'et manchmo ganz schee schwer. Dat Fraamensch glävt doch tatsächlich, datt Weibsleid alles dat aach kinne, wat so e Mannskerl vo Nadur aus packt.

Scho voär Joähre har'et sich starr'eme Mann e Wibbsä aagang. E Steck Onabhängischkäät, wo mä met Starkstrom zoum Senge brenge o'nommo abstelle ka. Jo, Ballawer foör 10, awwer enner dä Micky-Maus hijärt mä so gudd wie net vill dävo. Em Iwwrije es'et om Land net rouihjer wie sonschdwo: Do laufen de Modore vo Audos o Trackdere ewisch lang on ganz allään em Stand. Grond onbekannt. "Dofoär es sonscht net vill loss hei," wääß'et Frieda. Lo letscht hor'et e ganze Noomeddach sei Wibbsää em Treiwe. Et woär donkgel drauße, do sen'em om Sessel de Aaue zougefall. On da: "Podomm!". De Fenschderscheiwe ha gewackelt, de Katz es enner'm Schrank verschwonn. Et woär nur e Iwwerschallknall, dat kemmt voär, aach ald an dä Naat, die Amis misse äämo ihr Wolkegeschosse ausprowijre. Nadirlich nur doärt, wo kaum ääner et hijärt. No'm Knall awwer hat et Frieda kä Rouh me fonn: Ent vo seine Ohre woär nemmi en'e Reih. Entwerer ze zou dat ääne, normal dat annere, orrer emgekijärt. "Zevill gehaust", har'et Frieda entschied on es ent Bett gang. Am nägschde Morje: Verdammt o drei - emmer noch ongleiche Ohre! Wat mache? Em Internetz gugge, drei Telefonummere fenne: Zwo vo Beschwerdestelle geje Flijerkrach, ään von'eme Dokder en dä Näh. Ijäscht hat et Frieda sich beschwert, da beim HNO aagerouf. Dä Dokder hot em Frieda seine Ohre neischt Schlemmes gefonn, außer en deäm ääne drei Schmalzklombe, die wo statt no auße no enne gefluscht woäre, Grond ongenannt, on hat se rausgefutschelt. Et Frieda scheckt wei der Amis e Dankkaart: Ohne der Knallkopp met dä F16 här'em em Leäwe kä frijämer Mann so deijf en de Ohre geguggt.

Karin Klee lebt in Wadern und schreibt in Moselfränkisch und Hochdeutsch. Die Kolumnen zum Nachhören: karinklee.saar.de