1. Saarland
  2. Saarbrücken

Mundart Kolumne von Georg Fox über Simmeliere unn fillesefiere

Mundart-Kolumne : Simmeliere unn fillesefiere

Wann mer dòòdemid aanfangd, danne machd mers im Saarland meischd ohne Fissemaddendscher. Mier kinne eischendlisch iwwer alles fillesefiere. Leid vun auswärds hanns nidd immer äänfach fier das dse kabbiere!

Wie solld mer äänem ausem Reisch de „halwe Dobbelwegg“ vergliggere? Was machd mer, wann ääner de Unnerschied dswischem „Schwengger“ unnem „Schwengger“ odder dswische „peedse“ unn „peddse“ nidd bekäbbd? Mier schwäddse bei uns so, dass sisch jeeder Saarlänner ebbes genau drunner unn hinnedraan vòòrschdelle kann. „Riddseraddserood“, „gwiddegääl“ odder „kollraaweschwaard“ saad mer, fier iwwer die Faarwe nòòdsedengge. Unn wann ääner wie e Laddserooner geschdribbd iss, heischds schummò, dasser die Buggs „hinnerschdvorderschd“ aanhadd. Iwwer so ebbes kinnd mer denòò noch schdunnelang simmeliere.

Ääner hadd mò verdsähld: „Die Daa dò waar de Dieda dò. Demm sei Aldi waar beim Aldi. Wie se dò dursch de Gang gang iss unn bei de Breedscher gesiehn hadd, dass all Wegg wegg waare, dò hadd se gedenggd: Wann all Wegg wegg sinn, danne kaaf isch aach kään! Isch sinn jò soowwissoo graad aam Abholle!“ Denòò hadd danne em Dieda sei Fraa Gloobabbier kaaf. Die Wuch devòòr waar näämlisch es Gloobabbier schdadd de Wegg wegg gewään! Kannschde mò siehn: Es gebbd niggs, wasses nidd gebbd unn es iss wies iss! Wie misch de Dieda dsuu seim Geburdsdaach ingelaad hadd, hadder hinnenòò gegrummeld: „Wann isch genau wissd, dass de nidd kumme däädschd, kinndschde aach noch dei Fraa unn dei Kinner midbringe!“ Mier sinn danne dsem Graddeliere hingang, dò hann isch im Schbass dsem Dieda gesaad: „Weeschem Korroona bleiwe mier nuur gans kurds bis de Vòòrleddschde gang iss!“ Dò hadd de Dieda gemennd: „Wer kummd, der kummd. Wer nidd kummd, breischd nidd dse gehn, wanner nidd kummd!“ Isch dääd jò so ebbes eischendlisch nie saan, heegschdens kinnd ischs mò gesaad geheerd hann. Mer schdaund awwer schunn, was die Leid manschmò fier Haasegeschbrääsche halle! Saarlänner wolle immer iwwerleeje, wie mer was mò mache kinnd. Dsuu seim Kumbel hadd de Dieda leddschd gesaad, irjendwann wäär Dsabbeduuschder. Er hädd jeddse sei Heisje vum Keller bis dsem Schbeischer gereimt unn wanner noch länger in Karrendään gehall gääb, gääder noch e Buuch schreiwe. Dòòdruff kinnd er ääner lasse! Muschd uffbasse, nidd dass däär noch ebbes iwwer disch schreibd, wääs mers?!

Georg Fox schreibt in rheinfränkischer Mundart und Hochdeutsch, sein Buch „Saarlandfarben“ wurde neu aufgelegt. Mundarttexte unter www.nachtgedanken-saarland.de und im Buch „Saa was de willschd“.