1. Saarland
  2. Saarbrücken

Kolumne in Saarlouiser Mundart

Mundart Kolumne : Iwwer de blaue Debbisch gelaaf!

Georg Fox erinnert sich in seiner Mundarkt-Kolumne an alte Kino-Erlebnisse und warum Heimkino-Erfahrungen in Corona-Zeiten einfach nicht dasselbe sind.

Erschd hann mier schunn gebiwwerd, dass weeschem Korroona das Feschdiwell ins Wasser falld. Glaabs nidd! Dissjòhr waar alles diggedaal gewään. Es gebbd kää Loggdaun, der woo e rischdischer Sinnejaschd serigghalle kännd! Frieher hann mer bei der „BlauSchdunn“ in der Reih gewaard unn dò hadd mer häämlisch die Ohre geschbiddsd, in was fier Filme die annere rinngehn wollde. Dòòdenòò hann mier uns danne gerischd. Jeddse muschd mer im Indernedd onnlein beschdelle, was mer eischendlisch im Kinno siehn wolld. Dò kunnschde nidd bei annere horsche, was de veleischd gugge solldschd. Meins hadd mid äänem Mòò all Feschdiwellfilme gebuuchd, fier dass ääm kääner dursch die Labbe gehn gääd. „Jesses, das dò gebbd e Wuch, woo mer elään vum Gugge eggische Aue gridd“, hann isch gesaad. Frieher, dò hadd mer sisch ins Kinno gehuggd unn de Film iss gelaaf. Hinnenòò iss mer noch ins LoolaBischdroo ääner dringge gang unn dò hadd mer die Schauschbielerinne gedroff, die woo sevòòr im Kinno uff der Leinwand geschbield hann. Äämòò hadd sisch Aäns vun denne soggaar nääwe misch gehuggd unn gefròòd, ob isch mòò fier kurds uff sei Dasch uffbasse gääd, weil se irschendwoo hin missd. Die hadd graad soo gemach, als dääd se misch kenne! Unn wie se widder kumm iss, hann mer sesamme -wann hoch kummd- drei gedrungg unn iwwer de Film dischbedierd.

Dissjòhr: Alles annerschd! Vun Glimmdsiesch unn Saldoos, woo mer gemach hann, weil de Film immer mò widder schdehn geblieb iss, wolle mer hie jò nidd schwäddse. Meins hadd drei Äämer Pobbkorn kaaf unn Schdigger 20 Breddsele dsem Uffbagge. Fiers Middaachesse hadds Rooschdwirschd genn unn Piddsa aus der Druh. Es waar ääwe Feschdiwell-Esse mid beleede Schniddscher unn soo. Am scheenschde waar noch, dass de all Filme in der Schlòòfbuggs gugge kunnschd. Nò em dridde Daach hann mier uns gefròòd, ob mer uns wirglisch mòòrjens noch ferdisch mache missde. Mier hann all Feschdiwellfilme ruff unn runner geschbield. Geschlòòf hann mer nò Middernaachd bis Middach unn dann isses widder rundgang.

Was gefähld hadd? Mier hann kään Brommenens soo rischdisch näggschd gesiehn. Es Fernseh waar wie immer unn aach kääner, woo mid sooem Piebser iwwer de Schdrischkood gang iss. Alles hadds nuur onnlein genn - aach woo ääner kumm iss unn gesaad hadd, ei dasser de Reschissäär wäär unn was das fier vill Aarwed waar unn soo! Awwer die Haubdsach: Meins iss immer vòòrem Kinno soo gääre iwwer de blaue Debbisch gelaaf. Dò kann mer sisch eischendlisch nuur druff freie, wann die Filme näggschd Jòhr widder im Kinno laafe.