1. Saarland

Fier die Kadds!

Fier die Kadds!

Geruuf hann isch se eischendlisch nidd, wo se allewei aan der Terrass gemaunsd hadd, dass mei Fraa gesaad hadd, so e aarm Kadds hädd beschdimmd Hunger odder Durschd unn missd mòò ebbes se fresse grien. Dòò hann isch se danne enin gelass, awwer nò so em glään Deller mid Milsch hadd sisch die Kadds uff de Debbisch geleed unn wolld barduu nimmeh naus.

Veleischd waars denne Òòmend e bissje kald, unn dò hammer gesaad, dass mer se mòrje frieh rausschigge, weil mer so e aarm Diersche nidd in die kald Naachd enaus schiggd. Dò hadd mei Fraa e glääner Kardongkaschde ausem Keller geholl, e bissje Sannd unn Säämähl ringeschdreid, fier dass die Kadds die Naachd iwwer aach e begweem Bläddsje hädd.

Wie mier mòrjens wach genn sinn, hadd die Kadds wer wääs was fier Geschreids vòòr der Dier gemach unn als gegraddsd, dass mei Fraa gesaad hädd, se gääd das nidd aushalle unn hadd se enin gelass. Die Kadds hadd sisch dann aach gans figgs uff die Bedd-Degg gekuscheld unn so gedòòn, als häddse schunn immer dò gelää. Schbääder hammer danne unne die Bescheerung gesiehn: In der Wohnung waar de ganse Sand unn es Säämähl verschdreid, weil die Kadds de Kaschde umgeschmiss gehadd hadd. Unn danne haddse aach mid de Gralle Raddser in die nei Kaudschgarneduur ringedsòò, dass mer gedenggd hadd, es wäär ääner middem Schmirschelbabbier driwwer gang.

Dòò waar danne ruggdsugg die gans Dierlieb wegg gewään unn mer hann die robbisch Kadds dse Dier raus brung unn dabber hinnerer dsuugemach. Ums mòò graad rischderaus se saan: Isch hann niggs geesche Kaddse, die kää Polschder odder Diere vergraddse odder es Schdrei iwwer de Debbisch verdähle. So kanns awwer kumme, wann de ebbes fier die Kadds machschd.

Georg Fox veröffentlichte zuletzt "Saa, was de willschd" (PVS-Edition). Am 29. November liest er mit weiteren Autoren um 19 Uhr im Püttlinger Schlösschen im Rahmen der Literatissimo-Lesungen der Stadt Püttlingen.