1. Saarland

Ei, wó kómmt se dann nuur?

Ei, wó kómmt se dann nuur?

Onser J&ngschdet wahnt & Saarbr&cken. Sei Wäschmaschinn wòòr dò neilich kabbutt, ónn dò hoddet mer sei Tuttlabbuddick hemmbraat foor se wäschen - graad wie frieher. "Dat macht sich die Wóch gutt", saan eich mer. Mer wólln sówwisó de Sónndaach dróff &n e Konzert gehn, voorm&ttes lòò & Saarbr&cken. De Wäsch &ss fäärdich

Onser J&;ngschdet wahnt &; Saarbr&;cken. Sei Wäschmaschinn wòòr dò neilich kabbutt, ónn dò hoddet mer sei Tuttlabbuddick hemmbraat foor se wäschen - graad wie frieher. "Dat macht sich die Wóch gutt", saan eich mer. Mer wólln sówwisó de Sónndaach dróff &;n e Konzert gehn, voorm&;ttes lòò &; Saarbr&;cken. De Wäsch &;ss fäärdich. Dò wärd eich die mòòl graad m&;thóllen. Awwer, wie deer ganz Klómbatsch transbordieren? É Plasdicktuuten? Nää! Kää só gutt Iddee! Wann die mer óff de Gass platzen, wadden Uwwerasch! Awwer dòò &;n de Ecken, dò schdeht doch deer naumoodich schwaarz Koffer, graad die richdich Greeß foor de Wäsch! Ónn aauserdeem lossder sich gutt nòòziehn. Deer hóllen eich m&;t! All&; dann! Alles scheen &;gepackt ónn der Koffer voor óff der Beifahrers&;tz &; mein Autó verschdaut. Er passt genaau hin. Dann noch herrsch gemach foor t Konzert: E schee weiß Bluus, mei gutt schwaarz Bóx ó mein nauer schwaarzer Mantel aagedòòn. Sòò, fäärdich ónn dann neischt wie ab &;n t Autó foor nòò Saarbr&;cken.

Dò hallen eich &;n de Näh vaan t Staatstheater, n&;t weidewech, wó ónser J&;ngschdet wahnt. Eich kammer Zeit losen. Derbescht traan eich deer klää schwaarz Koffer noch voor t Konzert &;nt Haus. Et &;ss jò noch frieh. Kääner Minsch óff der Paarkplatz; eich s&; muuderseelenallään. Eich schdaaijen aus, der Koffer rausgehóll ó neewenaa mein Autó geschdellt. Noch e b&;sselch&; der Mantel geraajh&;t. Ó wie eich graad noch nòò mei Tasch gròòsen, dò kómme kwäär iwwer der Paarkplatz e Mann ónn e Fraa. Die s&; scheins ónnerwees Richdóng Staatstheater. Se kómmen óff meich daar ó gehn dicht aa mer vóbbei. Die Fraa lacht meich aan ó grießt ganz freindlich. Ó wie se &; mei Heh s&;nn, dò heeren eich se saan: "Da kommt ja schon die Musik!" Eich gucke meich róm, de Schdròòß eróff, de Schdròòß erónner. Awwer kää Musick &;ss se heeren! Kää Kabbell se gesinn! Wat sóll die Fraa nuur gemonnt hann? Eich greifen nòò mei Koffer Ónn &;n deer Mómment, wó eijen aanheewen, gucken eich só rónner óff mei schwaarz Montuur óff mei schwaarzer Mantel óff mei schwaarz Bóx! Ónn dann noch deer schwaarz Koffer! Ónn dòò fällt bei mier eerscht der Groschen! "Da kommt ja schon die Musik!" Jesses Maari! Die Fraa, die hott jò meich gemonnt! Schwaarz geklääd ónn noch deer schwaarz Koffer! Nója! Foor e Kontrabass wäär er se klää geween, awwer, eich w&;ll emòòl saan: En Tuba, die hätt wómmijjelich er&;gepasst!

Karin Peter lebt in Wadgassen. Die gebürtige Saarlouiserin schreibt in der Mundart ihrer Heimatstadt. Sie verfasste unter anderem "Der Saarluier Schdruwwelpeeter" sowie "Mä jees! Amüsante Geschichten von Saarlouis und rundherum".